| [M]udzard~* 的个人资料♫•i•d•๏•l•i•z•€•♫照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
2007/1/21 กูกลับมาแล้วแสรดดด!!ไงล่ะคิดถึงกันบ้างมั้ยหลังจากที่หายไปนานเลย ก็แบบว่านะ ไม่มีเวลามานั่งเขียนว่ะ
หายไปนานมีบทเรียนชีวิตสอนใจกูหลายอย่างเลยว่ะการใช้ชีวิตในมหาลัยช่วงปี 2
ห่าเอ้ย เรียน ๆ เล่น ๆ เกือบแย่เลยกู แต่เอาว่ะ สู้ตายเหี้ย ๆ เกรดแม่งก็เหี้ย *0*
อ๊ะ ๆ แต่กูไม่เหี้ยนะเว้ย 555+ พวกเมิงอย่าเพิ่งเข้าใจกูผิดล่ะ
เขาว่ากันว่าคนเรานี่ต้องดูกันไปเรื่อย ๆ แล้วมันต้องใช้เวลานานเท่าไรกันวะ
กูดูแล้วแม่งก็เหมือนเดิม แต่แปลกนะ กับคนที่กูรู้สึกดีด้วยเขามักจะมองข้ามกูไปเสมอ ๆ
เพื่อนฝูงไม่เข้าใจกูเลยสักคน นับวันยิ่งตีตัวออกห่างกูไป ไอ้ส้นตีน
ก็ใช่อ๊ะดิ๊ วัน ๆ กูอยู่แต่กับน้อง ๆ ปี 1 ที่น่ารัก มึงจะให้กูทำไง ไอแสด ทั้งห้องมีผู้ชายไม่ถึง 10
รวมๆประมาน 7 แล้วนอกนั้นก็สาว ๆ ทั้งนั้น บางทีกูก็ต้องการใช้ชีวิตแบบลูกผู้ชาย
ไม่ชอบอะไรที่จุกจิก แล้วมันผิดเหรอวะ ผิดมากไหมที่กูมาสนิทสนมกับรุ่นน้อง
กูสนิทด้วยแล้วกูตายไหม หนักหัวใคร และใครจะทำไมกู
มันก็อีกนั้นแหละ กูเซ็งมาก กับคนที่เห็นความหวังดีของกูเป็นเรื่องน่ารำคาน กูรักทุกคน
อยากให้ทุกคนได้ดี แต่มันอาจเห็นความหวังดีเป็นเรื่องที่น่ารำคาน >< กูผิดเหรอวะไอ้ห่า
แต่ก็ช่างชีวิตใครชีวิตมันโว้ย กูไม่อยากยุ่งด้วยละ เสียเวลา เสียตัง *0*
งืม ๆ เห้อ....พรุ่งนี้บ่อนเปิดไหมเนี้ย ไปหาตังซะหน่อย ก๊ากๆ
2005/10/20 ความจริง “หญิงหรือชาย” ที่ตอแ...ล!!ความจริง “หญิงหรือชาย” ที่ตอแ...ล!!  เมื่อก่อนกูหวานทำเป็นอาย
กูนัวเนียรอบกาย ที่รักจ๋า
เดี๋ยวนี้กูหวาน "เรียกเอากระโถนมา"
กูนัวเนีย ขอเหอะว่ะ "ไปไกลๆ"
เมื่อก่อนกูอ้อน น่ารักจัง
เดี๋ยวนี้อ้อนมั่ง "อย่าเล่นลิ้น"
เมื่อก่อนหอมแก้มเป็นอาจิณ
เดี๋ยวนี้ได้กลิ่นเป็นอาเจียร
เมื่อก่อนขับรถรับส่งฟรี เดี๋ยวนี้ เฮ้ย! แท๊กซี่ เอาอีนี่ไป
เมื่อก่อน เฮ้ย..ขาว ว๊าว ดูดี
เดี๋ยวนี้ซีดยังกะผี ดูมันชม
เมื่อก่อนข้ามถนนเดินจูงมือ ข้าวของเงี้ยช่วยถือ กลัวเราล้ม
เดี๋ยวนี้ยกมือขึ้นพนม
โอม เพี้ยง...ให้มันล้ม รถเหยียบคอ
เมื่อก่อนจะไปไหน เดี๋ยวจะรอ เดี๋ยวนี้ไม่ง้อ จะไปไม่ไป…
เมื่อก่อนใครมอง โกรธเป็นไฟ
เดี๋ยวนี้ ใครอยากได้ กูให้ฟรี
เมื่อก่อนกินข้าวเดี๋ยวฉันจ่าย ก็นะ…เกรงจัย คุณเป็นเลดี้
เดี๋ยวนี้…หลอกแดกกูฟรีๆ
เซ็งจังอีนี่เกาะกูกิน
เมื่อก่อนกูงอน ทำเป็นง้อ โวยวายตัดพ้อ ชีวิตจะสิ้น
เดี๋ยวนี้กูงอน ทำท่าจะบิน
“งั้นเลิก” ฟังจนชิน ต้องง้อมัน
ก็แค่…อยากให้นายรู้บ้าง
ถ้าคิดจะทิ้งขว้างก็บอกมา
จะได้หาที่เผื่อใจไว้หลาย ๆ คน
พวกนายเจ้าชู้...แต่นี่บอก ไม่เจ้าชู้ กูละเบื่อ ในสต๊อกที่เหลือมันใครหว่า?
ทำเป็นรักเดียวใจเดียว ออกหน้าออกตา
ใครตอแหล มารยา “คิดอีกที” ?
กูโนะเนะก็บอกกูกระแดะ กูกระแซะก็ว่า กูกะหรี่
กูเฉยๆ ก็ว่าหยิ่งสิ้นดี
กูอ้อนที ก็บอก “น่ารำคาญ”
กูไม่รับโทรศัพท์ เชิญไปบวช พอกูรับ 5 สายรวด โถ…อีร่าน
กูบอกไม่มีแฟนล่ะหน้าบาน
พอจีบติดไปนานๆ ก้อ ทิ้งกู! 
2005/10/8 แฮปปี้เบิร์ดเด ทู กูวันนี้เหมือนจะเป็นวันดี Happy Birth Day To Gu
ไม่รู้ชีวิตของเรา..อยู่ตรงไหน เดียวดาย มีชีวิตไปวัน ๆ บังเกิด คนๆนึงที่เดินเข้ามากลางหัวใจ แต่งเติมเรื่องราวส่วนหนึ่งที่ขาดหาย เปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิม เกิดเป็นความผูกพัน ที่เกินเอื้อนเอ่ย ร้อยเป็นเพลงที่พร่ำบอกต่อจากนี้ ที่รัก...หนึ่งเดียวจริงแท้ในใจของฉันคือเธอเท่านั้น ความรักที่พลันกลับกลายที่ได้เปลี่ยนฉัน ให้ฉันได้เจอกับวันเวลาที่ดี สุดท้ายเป็นเทอที่หนึ่งเพียงพอ
ก็มันเหงา นี่แหละเหงา นี่ความจริงที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมานลึกลงข้างในใจ ก็มันเหงา โอ้ความเหงามันช่างยาวนานและทุกข์ทน รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน
2005/10/6 อยู่หอโคตรเซ็งคิดถึงคนบางคนที่ยังหาไม่เจอเวลานี้
เมื่อไรเวลานั้นจะมาถึงกูสักทีวะ
คนที่เข้าใจกูและทำให้กูรู้สึกสบายใจ
 ท้องฟ้าสีส้ม ก่ะ รักหวานขม
ที่ผสมนมข้นและส้นตีน
 มองอะไรแม่งขวางหูขวงตาไปหมด
เมื่อไรจะสอบเสร็จสักทีวะ เพื่อสุด ๆ อยากจะกลับบ้าน
เพื่อนแม่งก็ไม่อยากจะพูด
จริงอย่างที่เขาพูด ๆ กันว่า
เงินทองมันไม่เข้าใครออกใคร
 คนเราจะดูเพื่อนก็ดูกันตอนที่ลำบากนี่ล่ะวะ
แสดงตัวตนที่แท้จริงออกมา เผยสันดานและความเหี้ย
ไม่มีใครดีที่สุด และไม่มีใครเลวที่สุด กูพยายามเปิดใจรับแล้วนะ
แต่ว่าฟ้าคงสร้างกูมาให้กูอยู่แบบ Lonely
ก็ดีเหมือนกัน ไม่มีใครมากวนใจ
 แต่ก็ไม่มีใครสามารถอยู่คนเดียวบนโลกโสมมใบนี้ได้
ก็หวังว่าเวลาคงจะทำอะไรให้มันดีขึ้นกว่านี้
ได้แต่หวัง...
 
2005/10/4 nO cOmMenT!Introduction to Accounting1
กูไม่มีอะไรจะพูดถึงวิชานี้ !?
เพราะว่า
กู
ติด
F
2005/10/3 โพรซีเยอร์ Pass By Referent - Pass by Value ทำกูแล้วโพรซีเยอร์
สาาาธุ! Yo! What Zup?
2005/10/1 ความรู้สึกของคนอย่างกูรู้สึกเหมือนว่ากูจะมีความสุข? ช่วงนี้เหมือนความรู้สึกดีและมีความสุขมากกว่าแต่ก่อน เพื่อนที่เคยคิดว่าต้องเสียไปก็ได้กลับมาอีกครั้ง ความจริงจะไปโทษใครมันก็ได้ไม่ อาจเป็นเพราะตัวกูเองมั้งที่เป็นคนที่ชอบเอาแต่ใจ และชอบพูดตรง(มากเกินไป) และกูอาจจะลืมนึกถึงความรู้สึกของคนที่พูดด้วย แต่ถึงยังไงสิ่งที่กูทำลงไปกูคิดว่ามันเป็นผลดีกับตัวกูเอง ไม่มีใครมาบังคับกูได้ มันก็เหมือนกลุ่มพายุได้พัดออกไปจากรอบ ๆ ตัว แต่มันก็ยังคงหลงเหลือซากความเสียหายอยู่ รอยร้าวของคำว่าเพื่อนมันก็ยังคงม่หายไปเลยซะทีเดียว ซึ่งแน่นอนกูคิดว่ามันต้องใช้เวลา คนเราเกิดมาร้อยพ่อพันแม่ ไม่มีใครดีมาแต่เกิด แต่อยู่ที่ว่า เราคิดจะทำดี เมื่อไร? และคิดจะทำหรือไม่ การเป็นคนดีนั้นไม่ยาก แต่มันยากที่คิดจะทำ คนเราเกิดมาจะอยู่กันได้สักกี่วัน เราควรทำทุก ๆ วันให้มีความสุข ก่อนที่จะไม่มีวันนั้นที่เราฝัน สุดท้ายที่อยากจะบอก "กูรักเพื่อน"
|
|
|
